گذشته‌هاى دور باز مىگردد . ولى جنبش اخوان المسلمين هيچ روزى و به هيچ وجه در كشمكشهاى فرقه‌اى و مذهبى وارد نشده است ؛ زيرا يكىاز ستونهاى « دعوت‌ما » اين است كه با وسايل گوناگون ميان مسلمانان تفاهم برقرار گردد . اگر خداوند در مسئلهء آزادانديشى تا سرحد ايمان يا عدم ايمان به او ، به بندگانش آزادى مطلق داده است و به منكران دين وشريعت وى روزى داده و همه‌چيز را بخشيده است ، و سپس رسيدگى به حساب آنان را در روز قيامت به‌خود اختصاص داده ، پس هنگام اختلاف نظر ، مسلمانان از ساير مردم به‌پيروى از اخلاق قرآنى شايسته‌ترند ؛ زيرا آنان نشانه‌هايىدارند كه به‌وسيلهء آن‌ها راه خود را مىيابند ؛ و هركس در سايهء آنها زندگى كند ، هرگز گمراه نمىشود . بدون شك از لحاظ شرعى جايز نيست به‌خاطر اختلاف فكر و نظر ، مسلمانى بر ضد مسلمان ديگر ، يا حتى غير مسلمان ، به جنگ برخيزد ؛ مگر اينكه تجاوزى را دفع نمايد يا حق خود را از متجاوز باز ستاند . آن آمادگىاى كه خداوند در قرآن كريم به آن دستور داده است ، براى ترساندن غيرمسلمانان و برحذرداشتن دشمنان بوده تا مردم به‌سلامت زندگى كنند . پس از آن ، داورى فقط به ذات متعال او اختصاص دارد ؛ همان‌گونه كه او در قرآن كريم فرموده است . . . زيرا ما سرانجام به‌سوى پروردگار باز مىگرديم . اخوان المسلمين داعيان مبلّغان هم‌زيستى و صلح ميان تمام بشريت‌اند . آنها منكر هر گونه كشمكشى هستند كه از چارچوب حجت وعرصهء استدلال و برهان خارج است » .